Sayamıyorum

Sayamayacağın kadar çok dökülen yapraklarım Üstüne basıp geçiosun ya hatıraların işte ozmn diorum canı çıkası duvarlarım niye actın kapılarını bi yabancıya taş taş üstünde kalmadı sen giderken içimde yapılan herseyi yıkabildiiiiin… tek seferde ben sadece konuşuyorum kendimle ahh be duvarlarım nie açtın kapılarını bi yabancıya aradığım yıldızdn… başıma düşen gök cismi olmamalıydın beni yerin dibine sokan şeyin bakışlarındaki sıcaklık sonucu erimem olmasını beklerken gözlerni aramak için orayada bakmamalıydım kalbimi ellerin ısıtmalıydı yerin dibine daha yakın olan magma değil yaaa duvarlarım niye actın ki kapılarını bi yabancıya artık ilkbahar sonbahar fark etmiyor gönlümde bi yaprak kımıldaması olmuyor çünki sen giderken tüm ağaçlarımı kökten kestimde her neyse bn yine kendimle konuşuorum işte ahh duvarlarım ahhhh niye bakmassınn delikten kim o diye herköşebaşına bi ayak izi bıraktım gelmek istersen bir gün takip edip gelebil diye sana hayatımı alnıma yazı yazabiliceğin kalemi bıraktım ahh ahh o delikten nie bakmadıysam buğulu bi cam olsun diye bekliyordum sürekli ikimizin adını yazıyım bide kalp içine alıyım die sen gidince ne cam kaldı ne can kaldı niye gittin be niyeee