S’onuncu Duruşma

Artık aklımıza her estiğinde her yerde buluşmayacak, Yani öyle gözlerimiz her söz sonrası kelimede duruşmayacak.. Tutuşmayacakmışız bir el yordamının ateş-i zerk nöbetlerinde uzlaşarak.. Nafakası Aşk’ın; Adamın Kadına verdiği yalana benzeri sözlerin zamanla hatırlanması.. Sadakası Ayrılığın; Her yeni sabahın göz karartan intihar karanlığı ve Gece laneti çökmüş uyku kaçmaları.. Sade izah edilirse her şeyin kefaleti; Serbest bırakıldık birbirimizden, Kadının Adama değdirdiği dudak izlerinin ileriki zamanlarda olur-olmadık anlarda özlenmesi.. Celsede bitse, Devam eden bir sevda bu, Canlı-kanlı zanlıyız işte abartısız.. Gelse de gitmese dediğimiz anların nankörüyüz şimdi.. 'Hâkim' olamadık öfkeli anlara, Kim karar verdi o halde bu kararlarla Ayrılmamıza? Âşıktık, Ayrıştık Biz.. Ayrılmadık hala aslında..