Kırklar Yokuşunda

Bir gözyaşın sel olur içimde, Bir perişanlığı tüm çığlıkların Oysa gün kadar gerçekmiş Buzullar içinde güneşken adın. Ve sen ne zaman gül desen Baharlara dua eder içimin yeşil yanaklı çocuğu. Al hediyemdir gözlerimden sağdım şu iki mavi boncuğu. Oysa sen değil misin gamzesinde kan pıhtısı besleyen. Sen değil misin kış ortasını bahar diye süsleyen. Bilmem ki niyedir? Dilinin her karesinde sözlerin labirendi. Bilmem ki niyedir? Kan kavşağının buğusunda korkunun o tarifsiz nirengi. Bir gözyaşın sel olur içimde, Bir perişanlığı tüm çığlıklarının. Oysa an kadar gerçekmiş. Sözcükler içinde gülümserken adın. Neylersin... ölümcül gülüşler bırakır olmuşuz hayata. Öldürür olmuşuz her zerresini gülümsemenin. Oysa ne tuhaf değil mi? Doğumunda ağlaması tüm sözcüklerin. Doğmak göz kırpmak mı ki Azrail’e Ve hayat dediğin ölüm uykusu mu ki dost. Oysa nedendir? Rüya yüklü militan duruşlarımız. Didinip durmak nedendir; Bulut niyetine çatılınca kaşlarımız. Öyleyse.. Uyan! uykusunda sitemkar doğumlar gizleyen dost, Uyan! çığlığında sessiz musikiler bileyen. Bir ay büyüt gözlerinin beyazında Bir ay büyüt üç nefes boğumu “kırklar” yokuşunda. Varsın gözlerin, Kanlı harabelerinde şu gölgenin, Seyreylesin, solgun ay ışığını biraz, Biraz da yaldızlı perçemini yıldızların. Öfke dediğin ilk sözcüğündeydi değil mi hayatın? Öyleyse inadına gülmeli ölümlere, İnadına gülmeli! Isırgan bir umut sahilidir, su alan yutkunuşunda rüya, Toprak kırılmıştır ülfetinde kırgınlıkların. Oysa ıslandıkça uzuyor yanağına süngü vuran nem, Pörsümüş gövdesi yeşil, yaprağı hayal krizantem. Sen susarken, karanlık büyütür oldu her dünü, Ve bir türlü çözemedik biliyor musun? Kırklar yokuşunda hayata atılan düğümü. Bir gözyaşın sel olur içimde, Bir perişanlığı tüm çığlıklarının. Oysa can kadar gerçekmiş. Siyahlar içinde beyaza kefenken adın. Ne beyaz atın yelesinde sır olur fethine rehin mısralar Ne tükürüğünde gül gülücan, bakışları kurşun kalemlerin. Bu gece yıldızlar yağmalı üzerine, Düşüne ölümsüz muratları düşmeli son dörtlüğün. Siyah beyaz bir fotoğraf bulmalısın mazisi yedi renk, Ama ağlamamalısın, ağlamamalı titreyerek. Aslında bu şiir hiç yazılmamalıydı be dost Hiç başlamamalıydı “göz yaşın sel olur “ diye içimde. Neylersin denk geldi işte doğum gününe.