Lodos Balığı

Yüzlerin bir güldüğü Çiçeklerin bin açtığı zamanlar vardı.. Mutluluğa gizlenen anlarda Sevgiye adanan hayatlarda Ve hüzünlü tesadüflerin bozkırlarında Sapından ayrılamayan samanlar vardı. Ah İzmir... Sevdalılar diyarı... O zamanın çocukları Şimdi hala çocuklar Geleceğin büyükleriyse Baştan büyük doğdular Herşeyden vazgeçmek uğruna Dağıtılan yalnızlıklarda Daha yalnız Ve tek bir hayata mahkum oldular... Güneşin bir doğduğu Uykuların bin bölündüğü zamanlar vardı.. Değişmeye mecbur olmaktan Ölüme yaklaşmaktan duyulan korku... Ve en büyük ortaklığımız olan Gidenlerden kalan tutsaklıktan... Sevgi dolu bir paylaşımsızlığın Anlamsız kilometre taşlarında Bir adam.. Bakışlarında bir hayatı Düşlerinde bin özlemi taşıyan... Sokak lambalarında yaşadı aşkı Tütsülerin dumanında gecelerin yarısı Işıkların yokluğunda teknesinin sallantısı Ve rüzgarın uğultusunda.. Birgün Zaman durdu buralarda Gözlerini açtığında Orada yeniden doğdu Urla'nın küçük sonsuz denizinde Kendi halinde bir lodos balığı oldu İçinde ters esen rüzgarların yorgunluğu