Bahtiyar Gönül

Gün Cumartesi, izbe yollarda Sessiz duygularım sıcağa yelpaze. Bakıyorum hazırlıksız yakalanmış Başı eğik, utanmış bir taze! Sihirli iksirden içmiş gibi Acep neden yüzü kızarmış... Anlaşılan ilk sevda insanı Böyle içten sararmış... Böyle bir ânı hep hisseder Kimseye nedir sormazdım. Nice bahtlı rüyalar görür Hiç bu şekilde yormazdım... Sevdaya düşen gönüllerce Kâh gülündü, kâh ağlandı. Benimse kara denilen kader Gülüp parmağıma bağlandı! Yaşadığıyla gördüğüyle Belki ihtiyardır gönül. Gel gör ki bir hazanda Gayri bahtiyardır gönül...