Melankoli

Karardı mehtâbım, güneşim, ayım Şimdi baştanbaşa karasevdâyım Kafeste çırpınan kuşlar misali Çıkmaz sokaklarda dolaşmaktayım Yokluğun içinde bir yalnız adam, Benim boşlukları sessiz tarayan Kaldırdığım her bir taşın ardından Her gün başka derde bulaşmaktayım İfritler rûhumu tutsak ettiler Cismimi bir karanlığa ittiler Şimdi ne varlıkta, ne yokluktayım Bilmem ki nereye yanaşmaktayım Yıllar akıp gitti, zaman tükendi Efendi mi köle, köle mi efendi Aynadaki yüzü hiç çizemedim Perişan aklımla dalaşmaktayım.