Goncam
E
Erdal Yılmaz
0
Altın Yaprak
Bir goncagül açtı, narin mi narin
Mevsimsiz açan gül, nedir bu halin
Kar, fırtına, tipi, Seni üşütür
Solarsın bir anda, bülbül üzülür.
Gönüllerde gonca, elde çiçeksin
Aşıklar gününde, vazoda sensin
El değme goncama, sonra üzülür
Yaprağını döker, solar süzülür.
Küskünler barışır, sen oradasın
Şarkılar söylenir, sen nota'dasın
Sevgiyle yeşersin, kemanlar çalsın
Bırakın dalında, hep böyle kalsın.
Sevdalı gönülde, dillerde goncam
Açıverdi birden, ellerde goncam
Goncagül, Goncagül, sen ömrünce gül
Hasretinle yanar, hayranın bülbül.
Esmesin rüzgârlar, Goncama doğru
Hasret bırakmasın, bizlere onu
Dayan Goncam, yoksa, güller üzülür
Bak mevsimi geldi, güneş süzülür.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş