en hızlı zamanımda beni kendine bağladın merak ederim güvenimi nasıl sağladın uykusuz gecelerde senin için ağladım ebediyen platonik aşkımsın…
hani erişilmez vardır ya bazen insanın kitim kitim kitlendiğı durumdur hani vardır her insanın böyle... gidersin üstüne tam yaklaştım derken uçup gider…
uğurlamak istiyorum kapıdan beni zincire vuran yalnızlığı yıllardır sakladığım duygularımı denize dökmenin vakti artık…
imla kuralı deyip geçmemek lazım ona kağıttaki gibi sınırlı değildir aslında hayattır o; sevgidir, gerçektir... o geçmiştir, gelecektır…