Seviyordum

Seviyordum dünyayı her şeyiyle, Sabahları günün doğuşunu, Odamın penceresinden giren ışığı, Ve gün batarken yayılan kızıllığı. Yağmur yağarken ıslanmayı, Kar yağarken her şeyin Saf bir beyazlık alışını Ve insanın doğasındaki aşkı. Şimdi hiçbir şeyi ne görüyorum, ne de yapıyorum. Ne güneşi, ne yağmuru, ne de karı, Çünkü aşkın doruğundan bakıyorum, Her tarafı sis kaplamış o sisin üstündeyim. Tek gördüğüm bu şiiri ilk okuyan kişi. Aşığım ona deli gibi, Aşkımı doruğa ulaştırdım, Ama dünyanın gerçeklerinden uzaklaştım. Kaybediyorum onu yavaş yavaş. Onu kaybetmem bu doruğa ulaşmama bağlı ise, Onu kaybetmemek için. Ben Bu doruktan atlamaya hazırım. Çünkü onu çok seviyorum