Sen Deniz Olursun, Ben Umman...

Yamaçtan huzursuz akşamlar inerse Araçların homurtusu geceye meydan okursa Şaşkın umutlarımla dolaşıyorsam sokaklarında Ve bir sarhoşun kafasında seni düşünüyorsam Bu kent benimle doğmuş, seninle ağlamışsa Rüzgar ayrılık şarkıları söylüyorsa kulaklarıma Sevda yıldızları tutuşmuş, oturmuşsa yüreğime Alabildiğine yığılmışsa maviler üzerime Ben kumsalına geldiğim zaman Sen deniz olursun, ben umman Otursam kumsalında bir ateş yaksam Ateş geceyi aydınlatsa, alevler içimi Denizinde ayışığı ve yakamozlar varsa Narçiçeği dalından yere düşerse Ve o zaman içimde fırtınalar koparsa Uzun uzun bir hüzün menekşe gözlerimde Dalgaların hışırtısını duyarsam kumsalı öperken Bir geceyarısı serinliğinde, denizin derinliğinde Bir gitar mırıltısı gibi martı çığlıkları dinlerken Ben sana doğru koşarak geldiğim zaman Sen deniz olursun, ben umman Çıksan denizinden kumsala gelsen otursan Gelsen otursan şöyle bir yanıma uzansan Kırçiçeklerinden taç yapıp başına taksam Gözlerim gözlerinde öyle beklesem Sarılsan sımsıkı çevrem fesleğen koksa İçimdeki hala o eski seven çocuksa Ayrılıklar bitse, hüzün kaybolsa Zaman dursa, hayat dursa, sen dursan Huzur kaplasa içimizi, mutluluk dolsa Ben eğilip dudaklarından öptüğüm zaman Sen deniz olursun, ben umman