Güneşin ışığına değil Gecenin karanlığına Menfaatsiz yaşamaya değil Dostların vefasızlığına…
Sensiz ilkbaharım kışa döndü Aydınlık günlerim karanlığa büründü Yağan yağmur başıma taş diye düştü Yokluğun öyle zor ki anlatılmıyor…
Sevgimi anlatabilseydim Bir demek kır çiceğiyle Masum bebeğin gülüşüyle Gökkuşağının tüm renkleriyle…
Sevgiye inanırım ama aşka inamam Öyle her ümit verene hiç aldanmam Bir söze bir gülüşe hayatta kanmam Ben kolay kolay bağlanmam arkadaş…
Ben istemezmiyim sevmeyi sevilmeyi Kalbime mutluluğun fidanını ekmeği Yeter artık anla şu çektiğim çileyi Yar olma başkasına aşkımın kır çiceği…
Ensemde hissettim nefesini Felek vurdu bana sillesini Bilemedim bu derdin sebebini Kapattım kalbimin ümit defterini…
Her sözünde bir anlam bir umut aradım Sende merhamet değil insanlık dahi bulamadım Bak şimdi sayende ne durumdayım Sana mı yanayım yoksa kendime mi yanayım…
Dost dediğin cana yakın olmalı Varını yoğunu ortaya koymalı Sıkıntına, derdine çare bulmalı Seni sevip sana saygı duymalı......…
1
Sen beni hangi gün anladın ki; Sana olan sevgime inandın mı? ki; Şimdi kalkıpta bana soru sorma…
Kalmasa mecalin kalmasa sevinçin Direnip acılar ile baş etmelisin Halime bakıp sakın pes etmeyesin Söz verdin sen hep güleceksin…