Son Şiir

Son yıldız da kaydı artık göklerden Bana seni hatırlatacak bir şey kalmadı Hani ağaç bir çekirdekten meydana gelir ya Bir bakışından kalbime saplanan okla Yazdım ismini kalbime Hiç çıkmamacasına Ve o çekirdekten bir ağaç değil belki Ama dünyayı kaplayan bir sevda çıktı Mecnun çölde yaşadı sevdasını Ferhat ise dağlarda Biz ise her yerdeydik Belki tarihin sayfalarına yazılmadık Kimse hatırlamadı belki Dilden dile nesilden nesile aktarılmadık Biz kem gözlerden uzak kendi dünyamızdaydık Her gece yıldızların altında birbirimize şiirler okurduk ve mutluyduk Biz hiç hasret acısı çekmedik Benim için her yer sendin ve paha biçilmezdin Ama şimdi yoksun Şu satırlar artık öksüz ve yetimler Ben ise hâlâ bıraktığın yerdeyim Ve hâlâ bir dirhem bile eksilmedi sevdam Ama sen yoksun Niye gittin ki Niye bıraktın ki koca dünyada beni bir başıma Şimdi dört duvar arasında hapisim Biçare ve yapayalnız Artık kimse beni sormuyor Bir hayalin bir de rüzgâr Birer birer gidiyor sana dâir her şey İşte hatıraların gitti Biliyorun yakında hayâlin de gidecek Bir boşlukta çırpınıyorum Elimden tutan yok İşte bak son yıldızımız da gitti Ama ben hâlâ bitiremedim Sana yazdığım son şiirimi...