Gelin Berbat Bir Şiir Yazalım

(gökten iki şair düşer) Pesendide şafakta ipin iki ucundan da kendisi çeken soytarı üzerine yemin ederim bugün dünlerden kibir bakışlı pişmanlık kışı dedi annem, o bir kurşun kalem ve ben bir şair değilim (ha şunu bileydin) ... Peki dedim o zaman neden geçen temmuz o çocuğun bisikletini çaldım ve kızıma yalanlar söyledim: "Büyüyünce ne olacaksın çocuk? kahin olacağım" (ne yapmalı ne yapmalı) ... Kaplumbağalar hile yapıyor zamana karşı zaman daha dünkü çocuk sayılır ben ise bir şairin başını okşadığı başka bir çocuğum aklıma geldikçe yaslı yaslı gülüyorum evimin önünde kaybolmuşum şair amca! ... Biz buradan böyle.. o duvarın ötesine kadar böyle hepimiz berbat şairleriz (duvara yaslanan şişman kadın bizden değil) Gelin berbat bir şiir yazalım usta şairleri unutun onlar hile yapıyor yazarken şiirlerindekiler yaşadıklarına tekabül etmiyor yani ki gece uzun diye mum yakmıyorlar: "Elektrikler kesildi ben camdan bakacağım gece bir gece iki gece üç üzerimden atlıyor anneeee! bugün hiç sabah olmayacak mı artık?" (ne yapmalı ne yapmalı) Ben taşlara insanlıktan yakınacağım büyüyünce ... Tüm kozlar o çingene müzisyenin elinde gelin görün ki halâ hile yapıyor yaşarken ayçiçeklerinden öğrendiği danslar var kelebek kelebek gecenin ayağından gündüzün kuyruğuna kadar aklıma geldikçe sinsi sinsi ağlıyorum köydeki sokak düğününden arta kalan çöplerden biriyim (hayat ağlamaya değer usta) ... Ama daha az önce dalgın bir ressamdan duydum ben bir âmâ bir âmâ daha iki insan ediyor ama iki insan bir âmâ kadar bilmiyormuş aşkı (hile yapı...) Hayır! aşk görülmez gömülür diyorlarmış o çeşme başında ağlarken suyun aksinden duydum umutları yollarına yalnızlıkları kollarına serpilmiş tanıdığım tüm ağaçların (doksan yaşındaki tüm ağaçlardan daha çok yaşadığıma bahse girerim) ... Benim babam, o bir destan kahramanıydı geceleri sayıklar dururdu kendi başına "kalevala gökte, kalevala semanın kızı, kalevala'nın ağzı ateş" bu yüzden benim oğlum cennetten kaçmış geçen eylül eski evimizin bahçesinde bir düşüyor bir kalkıyormuş onu papatyalardan hatırlıyorum (bir seviyor bir sevmiyormuş) Bu yüzden benim güneş ağzımdan beslenmiş düşler benim ömrümün ayazında yakılmış kahır ...