Rumuz Platonik

Bir bilsen her görüşümde seni, Rüzgar olur okşarım dalgalı saçlarını, Her adımına kilometrelerce yol olurum ayaklarının altında, Yanaklarının allığına boyanır yüreğim, cehennem kırmızısı, Ve tenimi yakacak kadar yakınsın bana, Aşkın kadar uzak. Rumuz platonik... Yüreğimdeki fıtınada savrulan yaprak gibisin, Hızlansam yakalamak için, inadına kaçıyorsun önümde, Dursam soluklanmak için, kristal misali düşüyorsun yüreğimin tam ortasına, Umursamasam hiç dönmesem yönümü sana, türkü gibi kırılıyorsun dilimde, Her notaya takılıyorum, Nakaratlar sen oluyorsun, Vokalim yine sen. Rumuz platonik... Bir de adını bilsem... Ya sevdaysa çöller kadar sıcak, Ya melekse ince kırılgan. Hayır hayır gül olsa gerek ya da lale tomurcuk kokulu, Eh deli gönül eh! Leyla olsa ne olur? Sen Mecnun olmuşsun, Şirin olsa Ferhat. Ama ne aşılacak bir çöl var arada, ne delinecek bir dağ... Rumuz platonik... Geceler şafağa ermiyor artık, Sessiz çığlıklar var dilimde, Söyleyemiyorum, bilmiyorsun... Senden başka ne varsa yıktım kalbimde, Gözlerim bir uçurum yaram kanar içime, Anlatamıyorum, anlamıyorsun. Aşine bir yabancı sevdan, Güneşsiz bir sabah, kızıl bir akşam üstü, Mevsimsiz bahar, çiçeksiz yalınayak, Ve müebbet bir hasret aşkın, Zaman gardiyan yanıbaşımda... Rumuz platonik... Gardiyan!. Gardiyan!. Kaçıncı voltam bu? Kaçıncı koparışım tesbihi? Kaçıncı yıkılışım dizlerimin üstüne? Söyle; söyle o mu günahsız bir cennet meyvesi kadar? Yoksa; yoksa ben miyim asılacak günahkâr?. Gardiyan!. Gardiyan!. Şafağın hangi vaktindeyiz? Kaçıncı uykusuz gecem bu? Kaçıncı darılışım mehtaba? Hey gardiyan!. Ya getir onu bana, Ya sök şu ürkek kalbimi yerinden Adresini sorma.. Rumuz platonik...