Bir Başkadır Benim Memleketim

Bir köşeye not koymuşuz Yetmişli yılların birinde: Ayten Alpman hangi duygularla Söylüyordu bilemem, Bir başkadır benim memleketim, diye! Gerçekten bir başka benim memleketim; Taşına, toprağına can kurban. Nasıl kurban olunmasın ki, Uşaklık almış yürümüşken Ayağa kalktı Anadolu insanı; Düştü Kemal Paşanın peşine... Şehit kanlarıyla kızıllaşmayan Bir karış toprak mı kaldı? Ne çabuk unuttuk o günleri! Evet, bir başkadır benim memleketim. Sömüren ve sömürülen yan yana Komşu olmuşlar boğazın tepelerinde. Ya büyük bir kitle? Açlık sınırının da altında! Kimimiz, Kemal Paşanın Cumhuriyetini Anlamadan düştük Lenin'in, Mao'nun peşine; Kimileri de sultanın, halifenin peşine; Gerçek nurun, aydınlanma olduğunu anlamadan! Bir varmış, bir yokmuş gibi... Geldik iki bin altılara! Ne diyor adamın biri? Laikliği yeniden tanımlayalım... Bir diğeri: Dur bakalım; TÜSİAD ne diyecek bir görelim! Üstelik Çankaya da gidiyor elden.