Immensa dor

E Ernesto Pires
0 Altın Yaprak
Do teu olhar a doce claridade Deu novo rumo á minha triste vida, Abriu-me a alma á luz da immensidade, Tornou-me a esp'rança ha muito foragida. E hade talvez, atroz preversidade! Lançar de novo a alma redemida Entre os fataes escombros da saudade Essa que foi por mim compadecida? Mostrar o sol a quem vive na treva E lançal-o, depois, á noite escura, Fugir de Adão a delicada Eva... Senhora minha, se é assim tão dura A consciencia que d'amor me enleva, Será eterna a minha desventura.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.