Um verso de Camões

E Ernesto Pires
0 Altın Yaprak
Não desço agora á fria sepultura, Não roubo á morte os pavidos segredos, Não quero desfolhar com estes dedos .mw-parser-output .numeroverso{float:right;color:#666;font-size:70%}4Do gelo a flôr de extranha formosura. Não vou cingir na tua fronte pura, Cheio de horror,—o labio e os olhos quedos,— Por entre a noite e os tristes arvoredos, 8D'uma fatal grinalda a eterna alvura. Deixa que viva assim em treva absorto, Cadaver, caminhando, tristemente, 11Em demanda do meu perdido horto. Já que ventura amor me não consente, Que não recorde mais meu peito morto 14Erros meus; má fortuna, amor ardente.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.