Fuul Äppel

Von Ernst Zimmermann † Ze , datt weeß mer jo, do sing de Lüü emm Foppen schroo. Drum wenn er mol ze Dierkesen sitt, so nämmt öch en paar Äppel mött. Dää meent sech wat, hää jlööft, sing Dorp dat wöör en Stadt. Ower hää söhlt et selwer baal, et liht ze wit vam Acherdaal. Ze es-et sönns chanz nett, wannt't blo-eß nöt so vill Ossen hätt. Et wö-er un blihst so chanz für sech un schlööft sech durch de Ziht so wech. Nit wit dervan liht ooch, do han-se Botter un Eier jenooch. Em Summer schweeßen de Städter do, em Wingter schneit et röhich zoo. So es et ooch met , do dröömen se van der Isenbahn un manchen anger nette Döön, et dröömt sich do ooch still un schön. Nitt char ze wit van Eckenhaan do fängt dann ooch de Welt alt an. Mer süht et an dem Le-ewen all, dat liht im Acherdaal. En winzig sietlich em Jestrüch liht do em Sonndaagszüch. Kultur do oop der Höhe steht, Schoelmeester wo-erden afgereet. Met es et nit so schlemm, do drihwt sech zo vill Vieh herömm, dat kümmt van opp un ooch van em Tropp. Nu chitt et noch en Masse Öört, die sing des Nennens eewen wert; en Daalsperr es bi , chanz dicht bi Much liht . Bi Schnellmich singt mer , do es et em Summer char nit schroo; un liht nit wit dervan, datt sall so-en chro-ße Zokunft han. Em Acherdaal liht ooch dä Oort, van demm alt eemol feel en Woort, de Isenbahn van em us cheht, van kümmt Kraft un Leet.