Kızıma...
E Erol Ardıbatan
0
Altın Yaprak
Daha dün gibi hatırlıyorum doğumunu.
Bana baba deyişini, elimden tutuşunu.
Güzelliğini sana veren annenin kollarında
Bir melek misali uyuyuşunu.
Beni hayata bağlayan ikiniz olmuştunuz.
Hayatmızı bölen o kazadan sonra,
Anneni kaybettikten sonra
Hayatımı senin mutluluğuna adamıştım.
Buhran karası gözlerin,
Bana hep O'nu hatırlatıyordu.
Sımsıcak nefesindeydi sanki.
Sanki ölmemiş yaşıyordu.
Teninin kokusunu da almıştın;
Odan hep O kokuyordu.
Hele o tatlı gülüşün...
Biliyordum;
Birgün büyüyecektin.
Annenden aldığın o güzelliğe
Onlarca erkek kapılacaktı
Ve bir tanesi seni alıp çok uzaklara götürecekti.
Evlenecektin.
Annenin ölümünün onsekizinci yıldönümüydü.
16 Kasım 1996.
Bir hazan zamanıydı, kasım sabahıydı
Onu kaybettiğim gün.
Tarih 18 kasım 1996.
Yine bir kazada
Seni kaybettim bugün.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş