hayat kör olmuş bir uçurum. ben sarmaşıkları anlamıyorum. gittin gideli açmadı güller…
Kuru ekmeğe uzanan eller utansın. Önünde bir tas pirinci olupta daha fazlasını isteyene, Çalıp çırpan eller, görüpte söylemeyen gözlere. Hayat halatından tuzak hazırlayana.…
sökme yüzündeki nakışı gözlerinde süzülür ırmak akışı parmakların seni anlatır. tıpkı bir geminin batışı.…
ağlıyordu çoğu yaslanıp eteğine dağlarını kopardı içinden esen fırtınasını ceylan aslanın pençesinde…
yine açtım karalanmış takvim günlerini okudum eskiden dipte kalan sözlerini yavaştan kapandı perdeler üstüme…
KOPARMAYA KIYAMADIĞIM ÇİÇEĞİMDİN. HİÇ OLMADIĞI HALDE BANA YALANCI DEDİN. BEN YİNE SANA KOŞARAK GELDİM. SANA İYİ DAVRAMDIĞIM İÇİN ÖZÜR DİLERİM.…
Güller serdim yoluna. Sevda düştü başıma. Senden başka sevmiceğim. Söyle o yare beklemesin boşuna.…
UMUDUMU TORBAMA SAKLADIM ÖZGÜRLÜK ÇANLARI ÇALINCAĞA DEK HEP BİR KUŞ GİBİ AZAD VE HEP TEK. ŞARKIMI YARINA ADADIM…
Sus! susta dinlensin içimdeki hüznün umudu. Leşimi kargalar yedi lakin bıraktı ruhumu. Fırtınlara kopsun bırak…
zindan iki bölme,ikimiz aynı yerde... günahkarların hepsi aynı sebepte... yorgun duvarlar üstümüze gelmekte.…