Biraz Karadeniz Biraz Akdeniz

1. denizler aşırıdır bizim bakışlarımız mavinin dehşetengiz yükselişi vurunca kıyılara yetmez bize renkli rüyalar ülkesi artık diyojenin umrunda değil artemis dalları volga boylarına vuran çınarların gölgesinde yaşanır hüzne damıtılmış sevdalar ve makiler uzar boylu boyunca yalpalar takalar ayaza karşı dağılır eski uygarlık izleriyle mayalanan kafalar ben akropolün en işlek yerlerinde ayetler okurum hiç bir işe yaramaz dünyanın hiç bir totemi kül basılır yarelere öfkeler durulur zamanın sarkacında tarihe dar gelir tilmizlerin ihaneti (acılar yaşadık her yanı geçitlere kapalı ruble için şiir yazan şairler gördü bu memleket ve mebus isyanıyla başladı köprülere varış) 2. krizantemler eylülde yaralar insanı titretir gövdeleri turunç yalnızlıklar tundra topraklara atılır misyoner atasözleri flu bir renk huzmesi yayılır uzaklardan adonis ayinlerinin perişan saçlı rahibeleri aşk kanunlarının karşısına çıkar tevratî bir yazarın kaleminde bir Beni israil peygamberinin kerametine gark olur umman yeni bir otranto seferine bilenir zağanos köprüsü ölümün lepiska saçlarına yapışır arzular silueti şehre vurur geçmiş asırların ipekli yolda dokunur zamanın gergefi paganların karanlığına karşı durur yedi kollu şamdan yok sayılır dünyanın figüratif dalgalanmaları opera tarihi ve rulet masasına yaklaşır palmiyeler arasından seslenen gitar ah akdeniz seni bir hiç olarak mı almalıydı havsalam 3. kimliksiz konuştuğum meclislerde ceneviz tacirlerinin kaypaklığını örtecek bir tutam gül kucakladım ey global umudu törpüleyen navarin sustukça durulur duruldukça susarsın ey ortaçağ şoyalyelerine sattığım cesaret kırçıl bir veda gönder kızaran güne karşı bukolik şiirin sularında boğulsun dünyayı denizden dolaşan amiral kesilsin macera yıkılsın hülagu han bir başka nesil için çırpınsın karadeniz