Ne Demeli Sana?

Kuru toprakları yeşertecek bir ezgi var kulaklarımda, Müzik dersi veriyor sanki; yüreğimdeki aşk, bedenime. Coşkun akan çeşmelerin suları kuruyor sokaklarımda, Düz zamanlara inat, dokunsun şimdi nefesin nefesime. Seni anarken; gittiğin günü nasıl unuturum ben, söyle? Yokluğunda tüm hislerim aç biilaç kalmış, kurumuş; inan. Bir insan göz göre göre terk ediliyor, olur mu ki böyle? Gözlerim kapanmış, isi içime doluyor; bu nasıl duman? Nağmeleri karışmış birbirine, telleri kopuk udumun. Tüm beklentilerimi alt üst edecek bir şeyler yap bana, sen. Kırgınlığı üstümde gidişinin, kolu kırık umudumun... Ne demeli şimdi sana söyle, söyle yârim; bilemedim ben? 14.04.2009 ERZURUM