Söyleyemediğim

Kalabalık arasında yürürken insan, Aniden tökezleyip düşer de.. Utanmışlığın Ve acının saçmalığında, Gelip geçen, Güler ya içinden dışından. Sen düşersen, ben gülmem. Yalan söz duyunca Utanırım. Yalanını fark ettiğimi, Fark etmiştir belki söyleyen.. Sen, ne söylesen inanırım Fark etmez. Sana komik gelen Başkasına gelmez ya.. Budala olduğunu düşünüp Sırıtırlar sadece.. Sen anlat, Ben katıla katıla gülerim.. Son sigaramı gözüme kestirmişken Arsızın biri gelir de Buruşmuş paketten Alıp yakar ya o zıkkımı... Dünyayı başına yıkasım gelir.. Bir tek sana kızmam.. Bencilliğimi gizlemek için Cömert davransam da, Kibirimi saklasam da tevazumla, Herkes pek bir adam sansa da beni Olgunluğum sendendir, Kimse bilmez... Rahatlığım, boşvermişliğim, Fark etmezliğim, Tanrıyı inkar edişim.. Rakıyı susuz içişim. Kendimle dalga geçişim, Hepsi sendendir. Bir tek ben bilirim.. Benim anladığım dünyada, Bir isteyenler var Bir de hep verenler. İstemeyi bilmem ki ben..