Güneş

Güneş bir sabah bile unutmuyor doğmayı uyanıyor hemen erkenden 'Beş dakika daha' demeden Bir de benim güneşim var içimde Uzun zamandır doğmayan güneşim... Belki de ben istedim sönmesini Bu yüzden olmalı, kırgın bana Ve birden çekip gitti Çaresizce kıpırdadı yerinden Bir anda gömüldü karanlığa Son kez olsun göremeden Arasam onu bulurum belki de Bazen duyuyorum sesini Duyuyorum ki hala içimde Başka bir dünyaya doğacaksan Bırak doğmayı Güneş! içimde kal, Yalnız benim dünyamda kal, Eğer halinden memnunsan, Hoşçakal...