Bu Gönül

Bu gönül deriçesinde yine bir nur oldu peyda Aklımı başımdan aldı beni kıldı delü şeyda Temamet gönül cihanın o nurun şu'lesi tutdu Yer ü gök tecelli doldu dağ u taş u ku u sahra Ne ki var cemi eşya nikabın götürdü yüzden Kamusunu gördüm ol Dost ma'şuk oldu her ca Nereye kim bakar isem gözüm anı görür ancak Görünen oldur hem gören kanı gelsün imdi bina Ne vücud var,ne adem,ne zaman var,ne mekan Ne piş ü pes,ne fevk u taht,ne yesar hod yümma Kamu vahdet oldu kesret,götürüldü nur u zulmet Dolu arş u ferş tamamet oldu anı görmez ama Meğer Eşrefoğlu Rumi gene kendüden varuptur Halka bir edna kalıptır pes anındur işbu gavga