Ol Zaman

Ol zaman kim ben ol Dost'tan ayrı düştüm oldum ırak Hasret ü derd ü ah ile çok ağladım tuttum firak İstedim yedi iklimi ne Rum'u kodum ne Şam'ı Gezdim yürüdüm temamı başım açık yalın ayak Yer mi kodum istemedik adem mi kodum sormaduk Aç ve susuz halvetlede zari kılur idim yavlak Kimse halim bilmez idi derde derman kılmaz idi Derdim kime söyler isem der idi bana ahmak Derdim benim ol yar idi alem bana ağyar idi Gözüm yaşı revan olup akardı sanki bir ırmak Derdim bulam mı ben anı komuştum ortaya canı Her kim görür ise beni delidür der idi mutlak Ne uslu ne delü idim ne diri ne ölü idim Dost fikriyle dolu idim endişem Dost idi ancak Dost Dost deyu gider idim Dost kandedir sorar idim Dost haberin verenlere iderdim yüzümü toprak İsteyürek buldum eri gerçek ere sordum yari Didi yeter ettin zari Dost sendedir sen sana bak Yürü halvet eyle seni senden zerre koma seni Senden gidericek seni Dost sende edüben durak Tutdum ol erin sözünü çevirdim benden yüzümü İzledim kendi özümü benden bana göründü Hak Gördüm alem Dost'tan dolu geldi bana der ol ulu Var imdü sen şimden gerü sen ben defterin oda yak Yaktım oda defterleri terk ettim ol tertipleri Gördüm ki key hicap imiş aşıklara bu kara ak Geçtim bu akdan karadan ikiliği sürdüm aradan Birliğe yetdüm Dost ile birlikte okudum sebak Eşrefoğlu Rumi gibi bu yola gerçek isen Ta aşıklar arasında sana da dirler sadak Bilesin bu muammayı yermeyesin yoksul bayı Bir bakasın hass'a amma'a tutmayasın kimseye tak