Fabrikada, sokakta, alnı açık duranların yanında dev gibi doğruldular.…
Fransız şair Eugène Guillevic 5 Ağustos 1907'de Fransa'da Carnac (Mohriban) 'da doğdu, 19 Mart 1997'de Paris'te öldü. Liseyi bitirdikten sonra 1925'te kamu görevlisi oldu. Uzun yıllar taşrada çalıştı; daha sonra çeşitli bakanlıklarda görev aldı, ulusal ekonomi müfettişi olarak emekli oldu. İspanya İç Savaşı'ndan etkilenerek toplumcu görüşlerin etkisi altına girdi. Louis Aragon, Paul Eluard ve Robert Desnos ile birlikte, İkinci Dünya Savaşı sırasında, Almanların Fransa'yı işgali üzerine başlayan Fransız Direniş Hareketi'ne ve FKP' ye katıldı. Başlangıçta kapalı, kötümser ama insancı bir şiir dönemi yaşadı; görüşlerindeki değişime koşut, esin kaynağını eylemlilikten alan tümüyle siyasal bir şiir dönemi geçirdi. Daha sonra nesneye, nesne dünyasının - taş görünümlü, kısa ve özlü, eksiltmecelere dayalı neredeyse dilsiz olmayı öngören- duru bilincine geniş açılı duyarlıkla yoğunlaştırılmış bir şiire yöneldi. 1976'da Yugoslavya'nın Struga kentinde düzenlenen şiir şenliklerinde Altın Çelenk Ödülü'nü ve Fransız Akademisi En İyi Şair Ödülü'nü, 1984'te Ulusal Büyük Şiir Ödülü'nü kazandı.
Terraqué (1942)
- Exécutoire (1947)
- Gagner (1949)
- Carnac (1961)
- Sphère (1963)
- Avec (1966)
- Euclidiennes (1967)
- Ville (1969)
- Paroi (1970)
- Inclus (1973)
- Du domaine (1977)
- Étier (1979)
- Autres (1980)
- Art poétique (1989)
- Le Chant (1990)
- Possibles futurs (1996)
Eugène Guıllevıc şiirleri
Bir ağaç, kesebilirler ağacı, Ağacın ne gelir elinden? Biraz çaba, testere falan,…
Yalnızca Biraz paslı çivi Bir şeye yaramak zorunda değildi.…
Elbette yalan Aşk faslının kapandığı Bizi mutsuz kıldığı…
René Massat'ya Gelir gider taşanıtlar gece Ve kemirirler birbirlerini.…
I Kayalar bilmez Konuşur durursunuz onlardan…
Asittir Eller. Bacaklar…
Kendim için konuşmuyorum, Kendi adıma konuşmuyorum, Söz konusu olan ben değilim.…
I Sözcükler, sözcükler Karışırlar yapılana Katafalklar gibi.…
Kendim için konuşmuyorum, Kendi adıma konuşmuyorum, Söz konusu olan ben değilim.…
Ne zaman bize derler: Yaşamakta bir artış var, Demek istemezler kadınların…