Della vegliata inesorabil notte

E Eustachio Manfredi
0 Altın Yaprak
Dalla vegliata inesorabil notte Io non poteva anche impetrar riposo Quando, all’entrar delle cimmerie grotte, Sopimmi al fin tra pianti miei pensoso. .mw-parser-output .numeroriga{float:right;color:var(--color-subtle,#666);font-size:70%;user-select:none}5Ed ecco a me le lagrime interrotte Scorgo da un mattutin sogno amoroso: M’appar candida luce, onde van rotte L’ombre ivi intorno, e in essa il Figlio ascoso. E sì mi parla: o Genitor che pensi? 10Non pianger me, piangi la male amica Voglia, che troppo ancor ti lega ai sensi. Sciogli l’alma dal visco in cui s’implica: Senza liberi vanni al Ciel non viensi: Riverenza non vuol, ch’io più ti dica.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.