Névoas

F Fagundes Varela
0 Altın Yaprak
Nas horas tardias que a noite desmaia, Que rolam na praia mil vagas azuis, E a lua cercada de pálida chama Nos mares derrama seu pranto de luz, Eu vi entre os flocos de névoas imensas Que em grutas extensas se elevam no ar, — Um corpo de fada, — serena dormindo, Tranqüila sorrindo num brando sonhar. Na forma de neve — puríssima e nua — Um raio da lua de manso batia, Assim reclinada no túrbido leito Seu pálido peito de amores tremia. Oh! filha das névoas! das veigas viçosas, Das verdes, — cheirosas roseiras do céu, Acaso rolaste tão bela dormindo, E dormes sorrindo, das nuvens no véu? O orvalho das noites congela-te a fronte, As orlas do monte se escondem nas brumas, E queda repousas num mar de neblina, Qual pérola fina no leito de espumas! Nas nuas espáduas, dos astros dormentes, — Tão frio — não sentes o pranto filtrar? E as asas

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.