Yolcu
F
0
Altın Yaprak
Gülüyordun kayalıklardan inerken bana sen,
Ben ki her gölgenin aksettiği gamlı bir suyum;
Her gün alnında zehirden acı rüzgarlar esen,
Gurbet akşamlarının bağrı yanık yolcusuyum.
Bir hazan akşamı kırlarda unuttum neyimi,
Hasta kalbimde bütün matemi bir sisli kışın;
Gece, yollarda bıraktım kırılan değneğimi;
Rehberim yok,beni döndürme yolumdan,sarışın!
Eriyen ruhumu yorgun bakışın doldursun
Kumlar üstünde deniz neşeli kız,yok mu yuvan
Sen ki sahilde gezen kızların en solgunusun
Uhrevi beldene son yolcu dönerken beni an!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş