Anla

Ölüm gibi gidiyordu kadın Ansızın, acımaksızın.. Artık ne gereği vardı sevdiği şarkıları dinlemenin Ne de, seveceği şarkılar bestelememin, Şiir yazmak da anlamsızdı aslında, Anlamın anlamını yitirdiği Bir bakış, Hasretin özlendiği bir birliktelik, Renklere mana yüklemenin manasızlığı, Sevilmek değildi sancı, Gözden ırak olan, Gönülden hallice oluyordu nasılsa, Gönülden ıraksan, Mevlana’yı anlamaya başlıyordun… Sınıyorsan eğer sabrını devede kulak bir alemde, Seviyorum deme asla..! Sevmek, sandığın gibi bir şey değil! Davulun sesine caiz, Iraktan meftun, Kafdağının prensesine aşık kerem Asl-ı tutkun… Anlamıyorsan bazı şeyleri, Ki bunlar mısralar da olabilir, Teskine gelme.. Ne olursan ol yine gel ama, Gözyaşlarının bir anlamı olsun…!