Fatih Hasköy

Okul sıralarımda başladı aşkım Sigara içmeye başlayan arkadaşlarımın yanında. Seni gördüm sonra okul sıralarında…

Sendin ilk gözlerimde canlanan, Sonra bir buhu geldi gözlerime Arkasından gülüyordun sanki sözlerime.…

Yeşil gözlü vardı bir tane, Yeşilde hayat var dedim kendime. Daha sonra gelmedim kendime Sen de başkasına gidince;

Şiiri kıskandıran gözlerinde yak beni, Şeb-i aruz kokan saçlarınla sarmala beni, Seni seviyorum diyerek kapına gelsem,…

Sızlatan sancı mıydı sözlerin Ya ağlatan gözlerin Zebanilerin zebanisi…

Nefrettir ölümü getiren, taşlaşmış çamurdan ev yapmaktır; nefreti yok etmek.…

Önce yaprak, sonra dal sallanır, Sallanır da durmaz ya; İşte öyle sevdim seni!…

Gülüşünle sevdim sevmeyi Aşk içince kömürsüz yanmayı Muradıma eremeden ölmeyi Zevklerin en güzelisin,…

Mabedlerde yattım sensiz, Bekledim uzun yolları kısalmasını, Yatamazdım ben mezarda kefensiz, Seni bekleyenler çok sessiz.…

Şeb-i aruz ile yak beni, Sonsuz aşkınla sarmala hadi Senden olsun sen gibi.…

Mercan gözler vardı yüzünde Sözler vardı dilinde, Cümleler kurmak lazım bu sözlere, Sözlere inat bu gözlere.…

Güneşteki ışık gibiydi sevgim, Belkid e Arabistan çöllerindeki kum tanesiydi, Sonra tek olan; kum’a ve ateşe su dökmendi. Güneşteki ışık tükendi artık.

Afrika’nın uçsuz çöllerinde kaybettim kendimi, Aramak için yanına geldim. Çok uzun zaman önce kaybetmişim meğer, Her şeyden değerli benliğimi.…

Hasköy yazar, sen okur, Bunun sonu yoktur. Hasköy’ün sonu vardır,…

En güzelinde sen vardın, O içtenliğe varamadın. Dar yollardan geliyorum dedim, Sen buna aldırmadın.…