Salkımda Asılıydı Gözlerin

salkımda asılıydı gözlerin öpemedim tanelerini bir güz yağmuru üstüne düşer saklı topraklarına şehrimin sana karanfiller topladım yoksul mahallelerin en ücra köşesinden sonsuz baharlarına koşuyorum gözlerin gül bahçesi ellerinde menekşeler suskun nehirler sızıyor içinden gönlümün köpüklerinde boğulmuş düşüncelerim sana avuç dolusu yağmurlar getirdim gizlemem gözlerimi bulutlardan sus bahar duymasın bu sefer siyah çaldı yeşillerimi başları önünde utanan başaklar gibi hangi sabah kaç şehre doğar kim bilir kaç gönül uyumaz bekler sevdiğini saçlarına takılan rüzgarlar gibi salkımda aslıydı gözlerin tutup da öpemedim tanelerini