Ağlıyorsun

Seni yağmalamışlar kuytularda Korkuların nefes nefese Yüreğinden bıcaklanan sevdalarda Pişman mısın kendine Hep yanlış sevdalara çiçeklenmiş kuruyup savrulmuşsun Özlemin çıldırıyor anılara Gecelere sığmıyorsun Ağlıyorsun Artık gülüp geçiyorsun aşklara inanmıyorsun Yorgunsun biliyorum Oysa bir tek sözcük yeterdi anlatmaya Saçların o elleri özlüyor Çığlar yuvarlanıyor ömrümün uçurumlarında O en saklı yerinde ağlayan kahkahalar hangi yasak umudun ihanetidir Birer birer kopartmışlar büyüttüğün çiçekleri anlıyor musun Şu soguk duvarların dili olsa Anlatsa neler çektiğini Buz gibi yastıklara sarılıp da Sabahı zor ettiğini Ağlıyorsun artık gülüp geçiyorsun aşklara inanmıyorsun Yaprak döken gençliğinin satır aralarında Altı kırmızıyla çizilmiş Ve tırnak içine alınmış suskunluğun baş harflerimsin Şehirler uyurken Boğazına sarılırken öfkeler Bu gizli gülmelerin Bu sessiz ağlamaların nedir anlamı Sen hangi mevsimin yağmurusun Ağlıyorsun