Sana Doğru Yoldayım

Buğulanmış yılların Darmadağınık anılarında Kahpe kurşunların Vicdansız şarjörlere konması gibi Ölüme terk edildim. Mevsimleri şaşırdım, Üst üste gelen ayrılıklardan. Bir vurgundu yaşadığım Kendi çığlığımı bile unutturan. Çıkmaz sokaklarda Belkilerin umuduyla dolu Sona doğru yoldayım Oysaki olmayacak umutların Ağırlığıyla dolu yüreğim Yazı hiç görmedim Baharda bile içim buz misali Başımı eğmenin alışkanlığında İmkansızı başarmayı umut ediyorum Yaz yağmuru sanmıştım göz yaşlarımı Gelip geçici bir yaz yağmuru Bir tufana döndürdü hıçkırıklarım Durmadı, dinmedi hala ağlamaklı Ve ben çıkmaz sokaklarda olduğumu bildiğim halde Sana doğru yoldayım