Nikotin Sarısı

bir sevda düşüyor her gece tükenmiş takvim yapraklarından avuçlarıma nikotin sarısı parmaklarımdan bir şiir sızıyor karanlığına gecenin... duman duman... .... sen bir görünüp bir kayboluyorsun bir kibrit alevi yalnızlığımı aydınlatırken sen nefes nefes doluyorsun içimin yitik şehrine... ve sen... bakışların değmiş bir gözyaşı olup düşüyorsun bu yangının orta yerine... ... şimdi penceremden sarhoş bir ay ışığı süzülüyor şimdi sana uzak bir şehrin senden uzak karanlık duvarlarına bir sitem düşüyor gitmeyecektin... bir iç çekişi oluyor dilimde adın bir şiir düğümleniyor kalemime ve yorgun kelimeler yürüyor sana çıkmaz yollarda gözlerinin baharına yenik düşmüş bir güz mevsimiyim şimdi şimdi kendime seninle yeniliyorum gitmeyecektin... ... bir sevda düşüyor şimdi her gece, tükenmiş takvim yapraklarımdan avuçlarıma