Bu Gönül Umman

sereserpe uzanan çarşaf misali deniz gibi, bazen durgun, bazen yorgun, bazen kabarır gönül... bir ipeksi dalga düşer gözlerimden,bir lale bahcesi olur,dalgın bakışların baktıgı her yer... La-mekan acıların mekana gark olması, gönül dehlizlerinin acı ile yoğrulması, karanlığın karardığı nokta tadındaydı oysa herşey.... gönül ırmağı coşar,fırtınaya tutulmuş bir martı gibi, heyecanla, akıntıda yol alır mavi masmavi umutlarına... umutlar bağlanır önce, sonra uçamayan uçurtmalar. maviliklerin yalnızlığına bir yürek gider... ardına düşer adımlarımız, ve kararır artık gündönümü kavgalarımız... türkuaz renkli sevdalar bir bir yalana çıkar, mor bir gecenin yıldızlarla kaynaşan bir anında, gökyüzünde, dansı başlar sevginin, damlaların sesinde yağmur yağar en güzel yeşillerin üzerine, yağmur düşer, gözlerimizden yaşlar dökülür... hüzün dağlarından erguvan çiçekleri ucar serpilir hafif bir meltemle... ateş böcekleri bir yanar bir söner, bir görünür bir kaybolur mavi umutlarımızın ufkunda, 'celladını asarlar acıların, sonra suçlu aranır, ama bulunamaz! alaca taylar koşar icimizde, hiç soluksuz, umutlarına... kan sızar toynaklarından alaca atların, susturulur çığlık çığlığa bütün martılar. alaca atlar sadece senin için de, senin için koşmuyor bunu bil... benimde sürülerim var, alaca atlardan olan... nal sesleri taa! senin yüreğinde çarpan... biliyorum biliyorsun, sen de alaca atlarımın ne kadar kıymetli olduğunu,ve ne kadar sen koktuğunu biliyorum biliyorsun sende gözyaşı kadar tanıdık, ve eşdeğer olan gönül yazgımızı... alaca serüvenlerimizin grileşmemesi, yada kararmaması dileği ile, edilen niyazlarımız, seherlerde kuş seslerinin nagmelerinde, yüreğinde soluk bulsun! bu gönül bir umman, ve alaca atlarım su içsin avuçlarından... bu gönül umman, hem de bir başlangıcı yada derinliği olmayan... 26 Mayis 2007