Anlayamazsın

Hissedemezsin rüzgar olup eserim tenini okşarım anlayamazsın ki sarılırım sana sımsıkı, ter içinde kalırsın sanırsın ki güneşten anlayamazsın ki kızmışsam sana sakin bir havada eserse fırtına toz bulutu olur dağıtırım herşeyi sen kapatırsın kapıyı pencereyi zannedersin ki tufan anlayamazsın ki gün batarken ufukta bir kır kahvesinde altımızda tahta sandalye önümüzde tahta masa üstünde ekose püsküllü örtü cam bardakta içerken çaylarımızı oturuyoruz karşılıklı iki liseli gibi kaçamak el tutuşlar gören olur mu diye atrafa bakışlar anlayamazsın ki seni sensizde severim gördüğüm rüya der uyanınca gülümserim sen bunu anlayamazsın ki.