Kırkyama Yüreğim

Söktüm Dantellerimde örülü kalan bakışını Bozulan düşlerde bitti Gelişleri ömrümüzün Kalanı Boş nefeslere mesken Ne sen ayak bas benim toprağıma Ne ben Tek bir adım atayım senden yana Evvelim yitik yıllar Savrulan küllerim diyarlarından öte Ben yeniden Çıkardığım mahzene koyup O ahşap masadaki bakışınla Son nefesime yıllandırayım seni Sen de hala Kemal Tahir'in Yol Ayrımı kitabı arasında duran Kurutulmuş nergislerin anısında sakla beni İsterim ki ayrı tut yerimi Herkesi koyduğun yere koyma beni Öğrendim Gül bahçesi dikenli İpek elbise giydim aşk desenli Ama Elim iğne tutar benim Ondandır Söküğü yok kırkyama yüreğimin