Ölemezsem Hasretten

Yaprak koyarlar bizim oralarda Hasretten ölemeyenlerin üzerine Muradına saysın, avunsun diye Kandırmaca bir yeşil kapatır Eceli görmezden gelen Tavana dikili gözleri Bir gün uzanırım bende O malum, o uzun boşluğa Muhtemelen sevda olur sebebim Bilirim olamazsın başucumda Vedam dahi yetimdir bilirim Terkini onur sayarım avuçlarımın Gözlerimin ve son nefesimin Dermanı ıslak bir pamuktur Kuruyan dudaklarımın Dünya dolar başıma Sen olursun eksiğim Acı bir tokat yer yüreğim aklımdan Ama, yine laf ettirmem sana Çıkarıp en son bahanemi Giydiririm yokluğuna Nergis mevsimi ölmek isterim ben Öyle koksun isterim ardımdaki gözyaşı Öyle beyaz giderim senden Öyle naif giderim, öyle zarif Eğer bende ölemezsem hasretten Bir demet nergis koyun üzerime Vaktidir. Dalar giderim O, en derin uykuya