Unutabilsem

hey karanlığın kaçınılmaz insanı nerelerdesin; kimbilir kiminlesin ne olur çık gel artık gel gör şu halimi gel gör bıraktığın eserini sen gittiğin günden beri bir başıma kaldım dört duvar arasında, sensiz nasıl yaşadım biliyor musun; aylar boyunca... belki de yeniden aşık olmuşsundur kimbilir, ben aşkı tatmadım senden sonra birkez sana aşık oldum ya, senden başkasını görmüyor gözüm başka birini sevemiyor bu deli kalbim... beni sevdiğini sanmıştım ama yanılmışım; ben de keşke seni unutabilsem, senin beni unuttuğun gibi... olmuyor, olmuyor işte, seni unutamıyorum kalbimden söküp atamıyorum, keşke, keşke seni unutabilsem, keşke unutabilsem.