Kafes büyük! Küçük bir kız, bir papatya, titrercesine iter kendini köşeye, parmaklarını uzatır.…
Biliyor musun küçüğüm? sen çimenli dağlarda etrafın papatyalarla sarılı güneşin pençesinde…
Nerede kaldı... o mutlu günler? Nerelere kayboldu... o sevinçler, o gülüşler?…