Kara Gece

F Fatma Yılmaz
0 Altın Yaprak
Gecenin hüznü çöktü yine üstüme, Bu saatlerde neden hep böyle?.. Dalıyorum, dönüyor yine gece geçmişe, Sanki bu bir kısırdöngü, bir bilmece.. Benden gittiğin gün, Yine böyle bir gece.. Başımız önde iki yabancı gibi, Konuşmamış hep susmuştuk. Dudaklarından dökülecek Veda sözünü duymaya, Takatim yoktu, biliyordun.. ............... Yağmur vardı yine o gece, Tıpkı bu an gibi Ve sen usulca kalktın Odayı öyle bir doldurdu ki heybetin, Gözlerimden akanlara mani olamadım.. Koşup boynuna sarılmak istedim.. O ana kadar herşey yalandı, Gideceğin gerçeği işte o andı Oysaki, Kalmıştım olduğum yerde, Gözlerimiz değdi birbirine, Bakıştık bir müddet öylece Ve sonra.. ___Çıktın gittin sessizce__ Bomboş kaldım bomboş.. Hüzün çökmüştü bir kere, Ve o gece ömrümde, Yaşamaktan korktuğum, Fakat her karanlık çöktüğünde Gecenin bir saati olsa bile Her defasında yaşanan Ömrümün kara gecesidir... __Senden bana kalan şimdiye__

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.