Türk Dil Kurumu Koçaklaması

ÇAĞRI Ata'dan oğula dek Geceleyin gürültüler duruca Dört yana dağılır kocaman bir çağrı Türk Dil Kurumu'nun görkemli yapısından Divanü Lügat-it Türk'te. Türerken yeni sözcüklerimiz Bu senin yazmandır söylemendir Yönündür Bilincindir Uygarlığındır Özgürlüğündür Bu senin yarınındır ey Türk genci ORTAASYALILARIMIZ – 1 Gün ışıdı mı çıkar Türkçe sözcükler dışarı Türk Dil Kurumu'ndan Varırlar yaban adları almış yerlere Dururlar Gözlerimiz görene dek ORTAASYALILARIMIZ – 2 İşte giderler Koridar’a geçenek sözcüğü Viraj’a dönemeç İstasyon’a durak İmalathane’ye işyeri Atelye’ye işlik Plaj’a kumsal Arşiv’e belgelik Garaj’a taşıtlık Gardrop’a giysilik Mayo’ya denizlik Rıhtım’a gemilik Balkon’a çıkıt Mezbaha’ya kanara Mezarlığa gömütlük Türkçenindir bu ülke Çek git derler Kulaklarımız işitene dek SON GÜCÜMÜZ Buraya dek dedi dağ taş Çatladı sallandı koptu düştü İçindeki yabancı sözcükler Ulu savunmasında Türkçemizin Duymuştu yediden yetmişe tek tek Bütün Türkler Başkasının sözcükleriyle Artık soluk alamıyacaklarını Dirilir unutturulmuş söz Dirilir bilinçaltındaki direnç Bağımsızlık savaşlarında dirilir Ulusların yaşama eylemleri Anımsıyor musunuz Sakarya Savaşı'nın en karanlık yerinde Birliklerimize katılan son ordu Dalkılıç dalyürek dalağız Anadilimizdi bizim DEVRİMİ BÖYLE ANLAMAK Türk Dil Kurumu'nu kurarken Mustafa Kemal'in Tek mutsuzluğu vardı Türkçeyi sevdiğim Daha Türkçe söyleyememek Kimilerinin Şimdi Tek mutluluğu var Türkçe'yi sevdiklerini Daha Osmanlıca söylemek İLKOKULLARDA Sözcükleri bu koçaklamanın O kuşlardır ki Uçarlar doğarken güneş Bütün ilkokullarımıza konarlar kent kent Nerden mi biliyorum İşittiklerimden: Duymuyor musunuz çınlayan sesleri “Ne bahtiyar Türklüğünü ifâde eden” Demiyorlar da öğrencilerimiz Tam Atatürk doğrultusunda “Ne mutlu Türküm diyene” diyorlar DİL’LE VAROLMAK İstiklâl derken Yok olur bağımsızlığımız bizim Yok olur Hürriyet derken özgürlüğümüz UYUMAK Dilin gözü Uyanık değilse Uyanamaz Çağlarına, okumuşlarımız yazmışlarımız ÜSKÜDAR Atı alan Üsküdar’ı geçmiş Kimileri Üsküdar’dan da geridedir Attan da SONSUZ Dil yurttaşlığı Yurttaşlıktan büyüktür Sürüp gider o Kişi öldükten sonra bile DOĞRU YOL Arı dil Anlama eşitliği demektir Anlama eşitliği Yurttaşlık AÇ ZENGİNLİĞİMİZ Yoktur Türkçesi olmayan sözcük Ya unutulmuştur o Ya anımsanmamıştır DOĞRU ANLAMANIN NEDENİ Soyları vardır Sözcüklerin Soy birliği olmadı mı Anlam birliği olmaz anlatımda İKİ DOĞRU Ana Çocuğu somutlar Anadil Çocuğun kişiliğini KAYALARA OYDUĞUM YAZI Suçludur Çağın sözcüklerini aramak yerine Bizi Osmanlıca’yla bir daha uğraştıran İNANÇ Ekmek gibi yeseler de Su gibi içseler de ülkümüzü bizim Onları gerçeğe eriştirir bir gün Bu ekmek bu su TÜRKÇE KATINDA YAŞAMAK Seslenir seni bana 'sonsuz' Der ki çoğal, Der ki uzun mutluluğuna Usun iyiliğin doğruluğun, Bir bilinmeyenden bir bilinene dek Türkçe, varolduğumuz. Türkçe, nice desem seni, Onca güzelim. Görünmek derinleşmek, Dolmak; Seni düşünürüm düşünürüm, yarı karanlıklarda, dal, Anlarım onca. Bir bölü beş, bir bölü dokuz, Bir bölü bin üç: Ayrılık anlamların öylesine azar azar dağılır, Ta doğudaki balık, Duyar kokusunu Ta batıdaki yoncanın. Seslenir seni bana yakın uzak, Yeryüzü mavisinden gökyüzü yeşiline, Tutsak uluslar var ya geceler boyu Onlar için Yitik özgürlükler için, Türkçe, haykırmak. O süre yaradılış dar iken Düz iken, yassı iken, Daha'lar Daha'lar Daha'lar daha'lara karışmış, Sınırsızlığın getirmiş yarınları. Konuşamaz iken, o yusyuvarlakta, Diyemez iken, Artısı eksisi almış götürmüş Toprağın bitkilerden arta kalan sağlığını Sıcak uzun, Bir kişiler geleceğine. Seslenir seni bana bir duru su İçinde masallar uygarlıklar saklayan, Eski ozanlar kazımış ilk yazıları ilk anıtlara, yankılanır Alandan alana, uçsuz bucaksız, Evrenden akınlarının uğultusu. Ama bağışla beni, unutmuşum, Yıldızını güneşini ayını, utanmadan. Öyle köksüz günlerim gelmiş bozkır çadırlarından çırılçıplak, Unutmuşum ana demesini bile, Öykünmüşüm türküsünü ellerin, Ağzıma bir kara düşmüş bağışla beni. İşte andiçiyorum, Bütün ölüler adına, Bütün gençler, bütün doğacak çocuklar adına, Varacağım deyişine gündüz gündüz, Varacağım tanrıya dek, Soluğumda soluğun. Seslenir seni bana 'ova'm, 'dağ'ım, Nere gitsem bulur beni arınmış. Bir çağ ki akar ötelere, Bir ak.. ki yüce atalar, bir al.. ki ulu oğullar, Türkçem, benim ses bayrağım.