La sombra de mi alma

F Federico García Lorca Federico García Lorca
0 Altın Yaprak
Diciembre de 1919 (Madrid) La sombra de mi alma Huye por un ocaso de alfabetos, Niebla de libros Y palabras. ¡La sombra de mi alma! He llegado a la línea donde cesa La nostalgia, Y la gota de llanto se trasforma, Alabastro de espíritu. (¡La sombra de mi alma!) El copo del dolor Se acaba, Pero queda la razón y la sustancia De mi viejo mediodía de labios, De mi viejo mediodía De miradas. Un turbio laberinto De estrellas ahumadas Enreda mi ilusión Casi marchita. ¡La sombra de mi alma! Y una alucinación Me ordeña las miradas. Veo la palabra amor Desmoronada. ¡Ruiseñor mío! ¡Ruiseñor! ¿Aún cantas?

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.