Пламеннее солнца сердце человека (Сологуб)

Ф Фёдор Кузьмич Сологуб
0 Altın Yaprak
Пламеннее солнца сердце человека, И душа обширней, чем небесный свод, И живёт от века до иного века, Что в душе созреет в урожайный год. Как луна, печальна, как вода, текуча В свете переменном зыблется мечта. Пусть её закроет непогодой туча, — Сквозь века нетленна светит красота. |Не позднее 1921 года

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.