Фатьмэ (Дан; Свириденко)

Ф Феликс Людвиг Юлиус Дан
0 Altın Yaprak
С могилы одинокой Брел Абдалла в тоске глубокой. Фатьмэ навстречу шла ему: «О чем грустишь ты? Почему?» Он отвечает чернокоой: «Ходил я к другу моему… Судьба жестоко мной играет, Мне счастье лишь на миг даруя: Все, что люблю я, умирает…» И говорит Фатьмэ ему: «Люби меня! И пусть умру я.»

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.