Il Re dei Saraceni

Lou rèi di Sarrasin quito sa vilo bianco, Bouto soun turban verd, soun iatagan à l’anco. Mounto soun blanc poulin que cour coume gazello, Lou soulèu dardaiant fai batre si parpèlo. Travèsso l’ouasis, travèsso li sablèio, Si femo e sis esclau prègon dins la mousquèio. Lou rèi di Sarrasin s’embarco à la vesprado; Soun estendard dubert floto à la marinado. Eu passo davans Palmo e davans Barcilouno, Pièi davans Frountignan, pièi davans Magalouno. Mai quand a vist lusi li meissoun rousselino, Lou rèi di Sarrasin, prenènt sa gavelino: Es bèn eici, s’es di, que i’a sèt an veguère Danìso dóu Mas-Blanc, que vuei véne la querre.