Bin Yilin Hikayesi

Biraz önce uyudum ben biliyor musun, Yine sen karşimda o soguk tavanda, o gül yüzünle, Gözlerimden iki damla yaş süzüldü kalbimin senle dolu yüzüne, Aglamak yok dedin yine, yandi canim biliyor musun? Kalkip bir sigara iç dedi hüzün, duygular canlandi yine, Üzülmek yok dedin, alamadim gözlerimi senden olmadi. Biraz önce rüya gördüm biliyor musun? Benim olmayan seni gördüm yine, senin olmayan benle birlikte, Bir yildiz kaydi yine bu gece, Gözlerimden iki damla yaş süzüldü kalbimin senle dolu yüzüne, Düşünmek yok dedin, konuşamadim yine hayaline. Biraz önce uyandim ben biliyor musun? O yine karamsar kişa hazirlanan sonbahar gününde, Kalktim o hayali rüyadan, tavana baktim, Dişarda yalanci güneş işildiyor, sensiz ve mutsuz Resmin duruyor o kuytu köşede umutsuz bakarak, Yorgun gözlerimden iki damla yaş süzüldü yine kalbimin her karanlik köşesine, Duygu yok dedin, bakamadim yine resmine. Biraz önce öldüm ben biliyor musun? Koydular bir tabuta, ellerde taşidilar beni, Evinin önünden de geçtim, percereyi aralasaydin görürdün, Sana son yalvarişimi, senin için kalbimdeki yaşlari, Seslenemedim sana ben de, hayat güzel diyecektin çünkü. Sonra sen uyurken, yatirdilar beni musalla taşina, Inerken dipsiz bir kuyuya, aklimda yine sen vardin biliyor musun? Orda bile iki damla gözyaşi süzüldü kapali gözlerimden, kurak topraga karişti, Ardindan sen geldin sessizce yanima, tek başina, Seni gördüm, ellerinde bana getiremedigin çiçeklerle, Usulca biraktin onlari mezarimin üstüne bir şey söylemeden, Senin de gözlerinden iki damla yaş süzüldü, karişti topraga mutlu oldum, O anda anladim ki bu sevgimi ölümün bile engelleyemeyecegini. Sonra ögrendim ki koluna girmiş bir yabanci senin, Gökyüzünden yaşlar akti topraga, üzerime, Biraktigin çiçekler savruldu üzerimden, Bir ses duydum yine senden, derinden, Beni unut dedin, acitarak canimi, Ben bir kez daha öldüm biliyor musun...