بخش ۱

به نام خداوند خورشید و ماه که دل را به نامش خرد داد راه خداوند هستی و هم راستی نخواهد ز تو کژی و کاستی خداوند بهرام و کیوان و شید از اویم نوید و بدویم امید ستودن مر او را ندانم همی از اندیشه جان برفشانم همی از او گشت پیدا مکان و زمان پی مور بر هستی او نشان ز گردنده خورشید تا تیره خاک دگر باد و آتش همان آب پاک به هستی یزدان گواهی دهند روان ترا آشنایی دهند ز هرچ آفریدست او بی نیاز تو در پادشاهیش گردن فراز ز دستور و گنجور و از تاج و تخت ز کمی و بیشی و از ناز و بخت همه بی نیازست و ما بنده ایم به فرمان و رایش سرافگنده ایم شب و روز و گردان سپهر آفرید خور و خواب و تندی و مهر آفرید جز او را مدان کردگار بلند کز او شادمانی و ز او مستمند شگفتی به گیتی ز رستم بس است کزو داستان بر دل هرکس است سر مایه مردی و جنگ از اوست خردمندی و دانش و سنگ از اوست به خشکی چو پیل و به دریا نهنگ خردمند و بینادل و مرد سنگ کنون رزم کاموس پیش آوریم ز دفتر به گفتار خویش آوریم